رفتن به محتوای اصلی
جمعه ۳۱ فروردین ۱۳۹۷
.

دسته بندی عمومی

دنیا برای دفاع سایبری چه می کند؟!

دکتر علیرضا مقصودی، معاون فرهنگی و اطلاع رسانی قرارگاه پدافند سایبری کشور

 

 

امروزه اینترنت با اقتصاد سه تریلیون دلاری مهمترین زیرساخت جهان است و در حال تبدیل شده به زیرساخت تمامی زیرساختهاست.در چنین عصری دیگر فضای جغرافیایی چندان محل بحث نیست بلکه فضای سایبری است که تمام مرزها را درنوردیده و جغرافیا را نادیده گرفته است اما همانگونه که مرز ، قلمرو و حریم در جغرافیا یک واقعیت است در فضای سایبری نیز حقیقتی پر اهمیت است و باید بپذیریم حملات سایبری علیه کشورها انجام می گیرد و نوعی درگیری مداوم در این حوزه وجود دارد. کشورها هم برای تهاجم و هم برای دفاع در این جنگ به برنامه ریزی می پردازند و هزینه می کنند. اینکه در عصر دیجیتال چگونه ما و نسلهای آینده از فناوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطی استفاده کنیم اما از خطرات بالقوه آن ایمن باشیم موضوعی حائز اهمیت است.

واقعیات و شواهد زیادی نشان می دهد کشورها از جریان آزاد اطلاعات و چارچوبهای قانونی ایمن بودن اطلاعات ناامید شده اند و دولتها به موضوع بومی سازی اینترنت و به طور کلی بومی سازی فضای سایبری روی آورده اند. چین به عنوان کشوری که بیشترین تعداد کاربران اینترنت در دنیا را دارد در سال ۲۰۱۷ قانون جدید سایبری خود را تحت عنوان قانون جامع امنیت شبکه سایبری چین تصویب کرد . این قانون یک تلاش پیشدستانه برای افزایش کنترل بر اینترنت است و مهمترین بند این قانون به بومی سازی سرورها و امنیت اطلاعات و داده های شهروندان چینی مربوط می شود. در این قانون به اپراتورهای چینی اجازه داده می شود که به اطلاعات مهم افراد و شرکتهای چینی که بنا به مقاصد تجاری و اداری به خارج از کشور ارسال می شوند نظارت مداوم وجود داشته باشد و چنانچه مسائل امنیتی را راعایت ننمایند هم فرد و هم شرکت استخدام کننده با جرائم سنگین روبرو می شوند. در روسیه علی رغم هزینه های بالا، کرملین مصوب کرده که تمامی اطلاعات تولید شده در داخل کشور روسیه بر روی سرورهای روسی ذخیره شوند. در بسیاری از کشورهای اروپایی بویژه آلمان اعتقاد بر اینست که  داده ها و اطلاعات شهروندان اروپایی تنها در صورتی امنیت دارند که در درون اروپا و دور از دسترس جاسوسان آمریکایی باشند و بر همین مبنا آلمان از توافقنامه دادگاه عدالت اروپا مبنی بر جریان آزاد اطلاعات در سراسر منطقه آتلانتیک خارج شده است. آلمان بخاطر برخی مسائل تاریخی و نهادی، محدودیتهایی در اروپا دارد بنابراین یک مدل کاملا متفاوت و بومی شده از پدافند سایبری را برای حفاظت از شبکه های آنلاین خود بکار می گیرد.

نروژ مثال دیگری در این زمینه است که موقعیت منحصر بفردی در اروپا دارد این کشور عضو فعال ناتو و خارج از اتحادیه اروپاست. بنابراین استراتژیهای متفاوتی را در زمینه پدافند سایبری برای خود دارد و رویکردهای منحصر بفرد نروژی را در ارتباط با ایمنی شبکه های خود دنبال می کند.

امروزه اکثر کشورها برای بومی سازی سایبری و تنظیم مقررات و قوانین حفاظت از داده ها به تکاپو افتاده اند اما باید توجه داشت که بومی سازی اطلاعات و بومی سازی اپراتورها و ذخیره کننده ها تنها قسمتی از راه حل ماجرا است و بخش مهم دیگر توسعه سیستم های امن و استفاده مناسب از رمزنگاری های پیچیده است. در واقع راه حل امنیت در فضای سایبر نه جغرافیایی بلکه تکنولوژیک و از جنس خود فضای سایبری است.  با توجه به اهمیت روزافزون اقتصاد اینترنت و فضای مجازی در واقع مرز باریکی است بین اینکه چگونه ما در اکوسیستم داده های جهانی حضوری فعال داشته باشیم اما در عین حال در امنیت اطلاعاتی به سر ببریم.

جمهوری اسلامی ایران نیز بنا به بسیاری از دلائل می بایست به دنبال سیاستهای سایبری جامع باشد که امنیت اطلاعات را تامین کند. اگر دشمنان کشور برای ضربه زدن و تهدید امنیت ملی ما از هر روزنه ای استفاده می کنند و فضای مجازی و شبکه های مجازی را به عرصه ای برای تاخت و تاز و پیشبرد مقاصد خود تبدیل می کنند . هیچ دلیلی وجود ندارد که ما نیز بومی سازی فضای سایبر را پیگیری نکرده و استفاده از تمامی ظرفیتها برای خلق زیست بوم امن و قابل کنترل سایبری بکار نگیریم. این کار برای ما نه یک انتخاب و راه حل بلکه تنها گزینه ممکن است. همانطور که حاکمیت ملی و سرزمینی ما مستحکم پویا و خدشه ناپذیر است برای ارتقاء حاکمیت دیجیتال نیز نیازمند برنامه ریزی سرمایه گذاری و سیاستگذاری هستیم.

تاریخ انتشار: 
دوشنبه, ۱۷ تير, ۲۰۱۸
۴۹