رفتن به محتوای اصلی
شنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۷
.

دسته بندی اخبار

دسته بندی عمومی

دستورالعمل تالین مبنای جرم انگاری حملات سایبری در حقوق بین الملل

دستورالعمل تالین مبنای جرم انگاری حملات سایبری در حقوق بین الملل

آنطور که گفته می شود اولین حمله سایبری در جهان مربوط به سال ۱۹۸۸ است. زمانی که کرم موریس موجب اخلال در سراسر ایالات متحده آمریکا شد. این کرم توسط رابرت تاپان موریس استاد موسسه فناوری ماساچوست ساخته شده بود تا بدین وسیله وسعت فضای اینترنت سنجیده شود.

یکی دیگر از حملات مهم سایبری در جهان مربوط به سال ۲۰۰۶ است. زمانی که ناسا به دلیل ترس از هک شدن، ایمیل ها با فایل های پیوستی خود را مسدود کرد. در آن موقع مجله بیزینس ویک گزارش داد که برخی مزاحمان ناشناخته سایبری در تلاش بوده اند تا به برنامه پرتاب فضایی آمریکا دست پیدا کنند.درسال ۲۰۰۷ نیز یک حمله سایبری بزرگ به شبکه های دولتی استونی روی داد. زمانی که این کشور دچار تنش با روس ها در خصوص یادبود جنگ شده بود. این حمله سبب شد تا شبکه بانکداری الکترونیک این کشور کاملا مختل شود و سرویس های دولتی نیز دچار اختلال گردند.در همین سال چین نیز شاهد یک حمله سایبری بود. وزارت امنیت کشور چین رسما اعلام کرد که گروهی از هکرها در تلاش بوده اند تا اطلاعات امنیتی ایم کشور را به سرقت برند. 

 

با این حال شاید یکی از بزرگترین حملات سایبری را بتوان علیه کشور خودمان ایران قلمداد کرد. در اکتبر سال ۲۰۱۰ بدافزاری به نام استاکس نت در ایران ، اندونزی و چند کشور دیگر کشف شد . گفته می شود هدف این بدافزار تخریب زیرساخت های هسته ای ایران بوده است. 

 

با این وجود هنوز در بستر حقوق بین الملل درباب حملات سایبری کار چندانی صورت نگرفته است و همین خلاء های قانونی سبب شده است تا برخی کشورها همچون آمریکا، رژیم صهیونیستی و ... این فضا را به جولانگاه نیروهای سایبری خود جهت تخریب زیرساخت های کشور های رقیب همچون ایران، روسیه، چین و ... تبدیل کند. به نظر می رسد یکی از راهکارهای حقوق گنجاندن حملات سایبری ذیل دستورالعمل تالین( Tallinn Manual) پیرامون حقوق بین الملل است که این حملات را نمادی از توسل به زور تببین می کند.

بر اساس ماده ۲ منشور ملل متحد «کلیه اعضا باید در روابط بین المللی خود از تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر دولت و یا از هر طریق دیگری که با مقاصد ملل متحد تباین داشته است خودداری ورزند.»

 

بر این مبنا می توان عملیات های سایبری را نیز نمونه ای از استفاده از زور عنوان کرد چرا که هدف از این حملات استفاده سایبری جهت جمع آوری اطلاعات، شناسایی، نظارت، تخریب، تغییر و ایجاد خسارات به زیرساخت ها را شامل می گردد. بر همین اساس حقوق دانان در نشست تالین با استناد به رای مشورتی دیوان بین الملل دادگستری اقدامات سایبری علیه دیگر کشورها را واجد شرایط حقوق جنگ دانستند. 

 

البته در این مبنای حقوقی مشکل تنها سنجش انتساب این حملات به دولت هاست. شاید در جنگ های رسمی بتوان پایش دقیقی از میزان حملات و عوامل آن به دست داد اما در فضای سایبری اغلب دولت ها از پذیرش مسئولیت حملات سایبری اجتناب کرده و آن را به گروه های شورشی، هکرها و ... واگذار می کنند.با این حال باید گفت دستور العمل تالین توسل و تهدید به زور را در اقدامات سایبری تعریف کرده و آنها را ممنوع دانسته است. در ضمن باید اذعان داشت این  دستورالعمل  به دلیل ماهیت صرفا علمی، غیر الزام‌آور بودن و ارشادی آن، نمی تواند به تنهایی مانع از بروز حملات سایبری گردد.

 

۴۹